En moi pouco tempo tiveron lugar diferentes actos violentos por parte do independentismo galego máis radical. O primeiro e máis preocupante, foi a colocación dun artefacto explosivo nunha urbanización de Miño, por parte da organización terrorista "Resistencia Galega". Non houbo danos persoais, pero si materiais, causando importantes destrozos nunha nave da inmobiliaria Martinsa-Fadesa.O seguinte episodio violento tivo lugar en A Coruña e en Vigo. A asociación "Galicia Bilingüe" recorre estes días Galicia recollendo firmas para denunciar a imposición do galego na sociedade galega. Foron increpados e insultados por grupos de radicais nacionalistas galegos. En Vigo víronse obrigados a ser escoltados pola Policía Nacional, despois da carga policial que tivo lugar en A Coruña, contra os independentistas galegos.
A última foi hoxe mesmo, cando un grupo de independentistas radicais intentaron agredir a María San Gil, presidenta do PP no País Vasco. Os grupo radical identificánrose baixo as siglas de AGIR (Organizaçom estudantil da esquerda independentista).
É lamentable que este tipo de episodios estean tendo lugar en Galicia, onde uns poucos queren impoñer as súas ideas baixo a violencia. Dende o meu blog condeno enérxicamente todos estes episodios violentos e apoio a todos aqueles que coa palabra intenta defender as súas propias ideas.
A última foi hoxe mesmo, cando un grupo de independentistas radicais intentaron agredir a María San Gil, presidenta do PP no País Vasco. Os grupo radical identificánrose baixo as siglas de AGIR (Organizaçom estudantil da esquerda independentista).
É lamentable que este tipo de episodios estean tendo lugar en Galicia, onde uns poucos queren impoñer as súas ideas baixo a violencia. Dende o meu blog condeno enérxicamente todos estes episodios violentos e apoio a todos aqueles que coa palabra intenta defender as súas propias ideas.
Yo sentí mucha tristeza, mucha. Estudié en esa facultad y he compartido cafe con Beirás o con Miguel Cancio, siempre en un ambiente inmejorable.
Pude asistir de casualidad al enterarme in situ del acto y me quedé de piedra.
No sabes que hacer, que decir, es muy difícil de explicar estas cosas.
Gracias por el post Luis. Un abrazo
12 de febrero de 2008 21:58
Por isto non tes que dar a grazas, Sisar, hai que condenar alto e claro todo este tipo de actitudes, se é que se lles pode chamar así.
Non podemos deixar que catro botarates nos digan qué o que temos que pensar ou facer. Incluso se intentan impoñer ideas coas que pode estar dacordo!!!!!!!
E é que hai unha cousa que non soporto: que alguén me diga o que tengo que pensar, que procure cambiar a miña vida... É algo que non soporto... E dame igual se ven da dereita ou da esquerda. LIBERDADE PARA TODOS, con mayúsculas.
Un saúdo!
13 de febrero de 2008 1:37
independientemente de que puedan tener razón en sus ideales o no (no los comparto,desde luego) indiscutiblemente pierden toda razón de ser al acudir a la violencia.
la violencia sólo genera violencia.
y miedo no significa respeto.
13 de febrero de 2008 2:06
Lástima non a lincharan!
14 de febrero de 2008 23:32